Nou ff serieus

Toen ik nog in Baarn woonde, het zal omstreeks 1987  zijn geweest, kende ik daar een vijftigjarige alleenstaande, of liever alleen-gaande vrouw (ze was altijd ergens naartoe onderweg), Corry Metzger, die in het dorp bekend stond om haar gevechten voor de minder bedeelden. Ze was actief binnen de PvdA-afdeling en de vakbond, en bezocht vaak het gemeentehuis om op te komen voor mensen die het slecht hadden en afhankelijk waren van zorg en/of uitkering. Over Corry niets dan goeds, ze had zelf zwaar reuma en een onafscheidelijk zwart poedeltje dat overal mee naartoe ging. Haar vijftigste verjaardag kan ik me nog goed herinneren:  een groot feest, niet bij haar thuis, daarvoor woonde ze te klein, maar in een zaal, alle plaatselijke PvdA-  en vakbonds-kopstukken waren er. Ik was zelf gewoon lid van de PvdA, maar gezien mijn baan als ambtenaar op het gemeentehuis kon ik niet echt actief zijn in een of andere functie, wel bezocht ik de afdelingsvergaderingen. Ik was lid van Corry...

 (foto: AD) Ik ben katholiek opgevoed en een deel van mijn gedachten-  en gevoelswereld is nog steeds katholiek gevormd. Als ik in een protestante kerk kom of bij een streng-christelijke familie, voel ik me daar net zo "thuis" als in een moskee, in een R.K. kerk heb ik het gevoel weer even thuis te zijn. Ik "leef in mijn hoofd", dat wil zeggen dat ik daar voortdurend bezig ben met vragen en mogelijke antwoorden over de zin van het bestaan en hoe de kosmos in elkaar zit. Die twee zaken:  de katholieke achtergrond en het in het hoofd leven, zorgen ervoor dat ik nooit meteen opvattingen verwerp van mensen met wie ik het bij voorbaat niet eens kan (mag)  zijn, maar probeer te achterhalen wat hen drijft. Zo las ik in de Volkskrant van afgelopen zaterdag een interview met een Chinese kardinaal van ver in de zeventig. In China is de kerk (als ik kerk zeg bedoel ik de Rooms-katholieke kerk) verdeeld in tweeën: je hebt er de officiële kerk, waarvan alle hoogwaardigheidsb...

In de VK een interview met een arme Russische vrouw in een dorp bij de grens met Letland. Ze heeft het slechter dan onder de USSR. Toch hoopt ze dat Poetin ook ooit Alaska, net als De Krim, voor Rusland terug zal winnen. Poetin ziet ze als beschermer van de Russen, staat de NAVO niet aan de andere kant van de grens? Op TV zag ik interviews met "stadse" Russen. Sommige kritisch, en één enthousiast over Poetin. De enthousiaste is een kaasmaker, die heeft geprofiteerd van de levensmiddelen-inkoopboycot. De anderen zijn hoger opgeleiden die meer democratie willen. In Turkije zie je min of meer hetzelfde, en ik denk dat men in China ook zo redeneert: een kritische minderheid die het zwijgen wordt opgelegd door machthebbers, die door de meesten als sterke man worden gezien. Openlijke en groots opgezette misdaden tegen de menselijkheid zoals onder Stalin en Mao komen niet meer voor, behalve misschien bij de opruiming van de krottenwijken in de Chinese steden. Wat in Europa de ...

De EU telt ongeveer een half miljard inwoners, waarvan 3,3 % (17 miljoen) in Nederland. Nu lag er vorig jaar een resolutie bij de EU , waarin de "noodzaak" wordt beklemtoond van een officieel immigratiebeleid (dus niet alleen opvang van onverwacht veel vluchtelingen) om tot 2050 zestig miljoen immigranten binnen te laten, om vergrijzing tegen te gaan en geen krapte op de arbeidsmarkt te laten ontstaan. Morgherini de "minister van Buitenlandse Zaken" van de EU, beklemtoont herhaaldelijk de onvermijdelijkheid van (meer) immigratie. Zestig miljoen immigranten, dat is 12 % van het aantal inwoners van Europa. Het is niet verwonderlijk dat de EU-top zo van leer trekt tegen Oost-europese landen omdat die opname van immigranten weigeren, de genoemde 12% wordt dan een veelvoud voor met name de West- en in iets mindere mate de Zuid-europese landen, waardoor islam- en immigratie-kritische partijen de wind in de zeilen krijgen door de vele aan- en inpassingsprobl...

Soms lijkt het wel of we weer terug zijn in de tijd van de godsdiensttwisten, alleen nu niet tussen katholieken en protestanten en protestanten onderling, maar tussen a-religieuzen en islamieten. Volgens raadslid van Rotterdam Ouali in de Volkskrant "deelt hij de religieuze opvattingen over seksualiteit in de monotheïstische religies, en moet dat worden gerespecteerd". Daarmee doelt hij op homoseksualiteit, maar dit standaard-antwoord is erg diplomatiek, klinkt bijna ingestudeerd, en is ook geschikt voor de posities van man, vrouw en gezin. De eisen van de islam in een Europees land anno 2018 kun je het best vergelijken met de eisen van bevindelijk gereformeerden (SGP) wanneer die dezelfde aantallen zouden hebben als moslims, en voornamelijk in de steden, en niet zoals de SGP-aanhangers in landelijke dorpen zouden wonen. Wanneer de islam of de SGP ergens een meerderheid heeft, ontstaat een theocratie, dat is onvermijdelijk. De gereformeerden vinden namelijk dat de ...

Door Hans Gijswijt Nu de deconfiture van Tariq Ramadan welhaast compleet is (drie aanklachten wegens verkrachting en hij moet zijn proces in de gevangenis afwachten), kwam er dit weekend nog een aardige anekdote bij. Want ‘islamgeleerde’ (ik moet altijd zo ontzettend lachen als ik dat woord ergens lees) Ramadan blijkt hoogstwaarschijnlijk ook nog eens gelogen te hebben over zijn academische titel. Hij blijkt helemaal geen hoogleraar geweest te zijn aan de universiteit van Freiburg maar daar slechts een uurtje per week ‘islamexegese’ (weer zo’n woord dat op de lachspieren werkt) gegeven te hebben aan geïnteresseerde studenten. Met dat visitekaartje heeft hij zich toegang tot een gerenommeerde universiteit als de EUR weten te verschaffen en zelfs tot de gemeente Rotterdam, waar hij werkzaam was als ‘integratieadviseur’ (ik hou op met lachen nu). Al snel bleek dat hij banden onderhield met nogal obscurantistische lieden en moest hij het veld ruimen. We spreken over 2009. Bij zo...