De onrealistische immigratieplannen van de EU

De EU telt ongeveer een half miljard inwoners, waarvan 3,3 % (17 miljoen) in Nederland. Nu lag er vorig jaar een resolutie bij de EU, waarin de "noodzaak" wordt beklemtoond van een officieel immigratiebeleid (dus niet alleen opvang van onverwacht veel vluchtelingen) om tot 2050 zestig miljoen immigranten binnen te laten, om vergrijzing tegen te gaan en geen krapte op de arbeidsmarkt te laten ontstaan. Morgherini de "minister van Buitenlandse Zaken" van de EU, beklemtoont herhaaldelijk de onvermijdelijkheid van (meer) immigratie.

Zestig miljoen immigranten, dat is 12 % van het aantal inwoners van Europa. Het is niet verwonderlijk dat de EU-top zo van leer trekt tegen Oost-europese landen omdat die opname van immigranten weigeren, de genoemde 12% wordt dan een veelvoud voor met name de West- en in iets mindere mate de Zuid-europese landen, waardoor islam- en immigratie-kritische partijen de wind in de zeilen krijgen door de vele aan- en inpassingsproblemen. Het past niet in het immigratieplan. In dat plan wordt van de nood een deugd gemaakt, door de immigratie als noodzaak te zien voor de economie en demografie.

Alle ervaringen en onderzoeken wijzen echter uit, dat immigranten hoog scoren in de werkloosheidscijfers, tot in meer generaties toe. De integratieproblemen worden sterk overschat: alleen de energieke, intelligente bovenlaag van de immigranten slaagt erin een beter betaalde baan te bemachtigen, vaak met concessies aan hun uiterst hardnekkige en veeleisende niet-westerse geloof. Men heeft in Brussel geen scenario voor ogen waarin de tientallen miljarden die nu worden uitgegeven aan opvang, begeleiding, huisvesting, extra onderwijs enz. een structureel verschijnsel gaat worden, casu quo wanneer de lasten nooit zullen worden omslaan in baten. Dat scenario heet "verarming", weliswaar met een gunstiger uitziende bevolkingspyramide, maar zonder de werkenden in de middenklasse die nodig zijn om het sociaal systeem in stand te houden. Die verarming, gekoppeld aan culturele wrijvingen en conflicten in de steden, vormen een explosief mengsel.

Wat betreft de Brusselse woede om de immigratie-weigeringen uit Oost-europese landen: ook dat is een irreële woede, want de immigranten willen daar zelf ook niet heen, hoe moet je hen daar houden zonder grenscontroles en maatregelen die het vrije verkeer van personen binnen het Schengengebied zullen schenden?

Het is beter om dit alles onder ogen te zien, dan de EU-trein te laten voortdenderen, maar ik verwacht dat de wal het schip zal keren, en ook dat zal niet zonder problemen gaan, want de zaak is al te ver geëscaleerd, als je ziet hoe fel en heftig deze EU-planning wordt verdedigd tegen zelfs milde critici.

Daarom is het veel beter als er een "plan B" zou zijn voor Europa, maar dat plan (een terugkeer naar een EEG-achtige EU met meer bestuurlijke autonomie voor de lidstaten) wordt alleen door "extreem-rechtse" partijen gepropageerd en dus doodgezwegen. Ik vraag me af wat hier extreem-rechts aan is, het is een realistischer kijk op de gevolgen van grootscheepse immigratie door andere culturen, dan plan A. Ook de concurrentie met China en andere grootmachten lijdt er niet onder, integendeel, het enige wat je kwijt bent is het miljarden kostende bureaucratische wetgevende orgaan in Brussel, dat vanwege die wetgeving Groot-Brittannië deed vertrekken, dat aldus met het kind (de Europese wet- en regelgeving) ook het badwater (handelsvoordelen) weg moest gooien. Elk land kan dan naar eigen inzichten, mogelijkheden en behoeften een immigratiebeleid voeren.