Is Baudet een fascist?
Als je de diverse columns en artikelen in de mainstream-pers over FvD en Baudet mag geloven, dan hebben Baudet en FvD fascistische trekken. Nu laat Volkskrant-comuniste Asha ten Broeke haar licht hierover schijnen. Haar conclusies zijn, dat fascisme tegenwoordig moeilijk is te herkennen, want niemand haalt het in zijn hoofd om te roepen dat hij terug wil naar de tijd vóór en tijdens de oorlog. Maar dan is er Umberto Eco, toch wel een erudiet persoon, die daar een essay over heeft geschreven, en dat Asha onder ogen is gekomen. Hij ziet dat er een "Ur Fascime" bestaat, dat herkend kan worden in de periode van vóór de tweede wereldoorlog, en nu bijvoorbeeld ook in Turkije waarneembaar is. Dat fascisme begint altijd met een appèl tegen indringers, zegt Eco. "Het is daarbij van belang, dat mensen zich bedreigd voelen, met name de middenklasse". Bij fascisten draait het leven om strijd. Een ander kenmerk is dat parlement en regering in twijfel worden getrokken. Vervolgens citeert Asha een bloemlezing uit redevoeringen en interviews van Baudet, waaruit moet blijken hoe bezorgd hij is voor de dominantie van het blanke cultuurgoed in Europa, hoe de middenklasse wordt bedreigd en hoe de vrije, tolerante samenleving in gevaar is, enz.
Umberto Eco schrijft dat het "onze plicht is" om fascisme-neigingen te herkennen, elke dag, in elk deel van de wereld.
Wat rechts Nederland schrijft over hoe de mainstream-pers Baudet deoordeelt, namelijk dat Baudet steeds de fascisme-hoek ingedrukt wordt, dat ziet Asha ten Broeke net omgekeerd: zij signaleert hoe hij steeds weer wordt goedgepraat, en hoe hij zelf steeds weer komt met ontkenningen, het uit hun verband gerukt zijn van citaten, het verkeerd begrepen zijn, en hoe de pers dat slikt. Ze is niet kritisch over de beschrijving van "fascisme" door Umberto Eco. De neigingen tot zijn "fascisme" zijn inderdaad elke dag overal ter wereld zichtbaar en herkenbaar, terwijl zijn analyse zich beperkt tot die landen waar er een parlementair-democratische regering aan het roer staat die als zodanig functioneert, en die door het fascisme terzijde wordt geschoven, omdat de bevolking lijdt aan de onmacht van die regering om de staat op een voor zoveel mogelijk mensen aanvaardbare manier te besturen. Hij vergeet nog een aantal andere kenmerken van het fascisme te noemen die toch over- en overduidelijk zijn. Je mag hem zelfs ervan verdenken, dat hij het ontbreken daarvan in de moderne tijd gebruikt om mysterieus te zeggen dat fascisme "moeilijk te definiëren en moeilijk herkenbaar" is. Zo werkt een fascistische beweging zoals neo-nazis dat graag zouden zien: met vlaggen, marsen, massa-bijeenkomsten, uniformen, paramilitaire organisaties, zoals dat in het Turkse semi-fascisme te zien is. Een tweede onderbelicht kenmerk van fascisme is dat het absoluut intolerant en onverdraagzaam is tegenover andersdenkenden of critici. Terwijl Asha ten Broeke Baudet zelfs aanhaalt als hij zegt: "dat de vrije, tolerante samenleving in gevaar is". Een derde kenmerk van fascisme is het leiders-principe, met steeds in elke organisatie een leider die de boel regelt en wiens woord dat van een kapitein op een schip is. Behalve het royement van een aantal nieuw binnengekomen leden die het leiderschap met Baudet willen delen, kun je geen aanwijzingen vinden dat Baudet het type is van een autoritair leider. Tenslotte nog een vierde "vergeten kenmerk", namelijk het hameren op de eigen identiteit van het eigen volk, terwijl Baudet juist de veelheid van culturen verdedigt in Europa. Ja, het is waar, hij ziet die Europese culturen bedreigd, niet in de eerste plaats door de toevloed van migranten, maar door de ideologie van degenen die een EU nastreven als een superstaat, de ideologie van Coudenhove-Kalergi, die uitbreiding wil van de EU met Noordafrikaanse landen en landen als Oekraïne, mogelijk gemaakt door de ineenstorting van de Sovjet Unie. Alle satellietstaten van de USSR werden ook ijlings bij de EU ingelijfd, en sommige ervan tot de NAVO toegelaten. Bij deze ideologie passen geen referenda, en wordt de alleenzaligmakendheid van louter het parlement als wetgever gepredikt. Referenda "zijn door extreem-rechts populisme" gegijzeld, weg ermee. De ideologie van Coudenhove-Kalergi verdraagt geen cultuurverschillen, alle mensen zullen, zegt ze, het na enige strubbelingen goed met elkaar kunnen vinden, en willen dat ook. Op je werk, in je straat, tref je allerlei culturen godsdiensten en afkomsten aan, en met die mensen ga je gewoon gezellig om, lerend van elkaars culturen die je natuurlijk respecteert. Daarom zegt Eco, dat fascisme "de strijd zoekt". Het fascisme doet dat ook, maar dat wil niet zeggen dat iedereen die de strijd zoekt, fascist is. Baudet zoekt de strijd, en schimpt, net als trouwens Wilders, op regering en parlement. Fascisme! wordt er geroepen. Dan zou ik zeggen kritiek op Brussel en de EU is, als je daarnaast benadrukt dat er culturele verschillen zijn, en dat mensen niet op ideologisch bevel (leidersprincipe!) meteen vrienden van elkaar worden, meteen al fascistisch. Een door Eco onderbelicht fascisme-kenmerk was immers: absolute onverdraagzaamheid. Die onverdraagzaamheid van linkse groepen op kritiek van de EU-ideologie en kritiek op het cultuur-relativisme, is dat niet ook fascistisch dan? Natuurlijk is niet heel "links" fascistisch, maar "rechts is dat ook niet. Wat verontrustend is, is het doordenderen van de EU-trein richting superstaat, als enig toevluchtsoord voor mensen uit Afrikaanse en Aziatische landen waar echt-fascisische dictaturen aan de macht zijn of waar oorlogen het leven verzieken. We mogen hen alleen niet fascistisch noemen, want ze worden geregeerd door islamitische regeringen (godsdienst is nooit fascistisch immers en zeker de islam mag je zo niet noemen - want die lijkt er het meeste op), of marionetten die hun macht uit handen moeten geven aan clans, stammen en families die op onverdraagzame manier, volgens leiderschapsprincipes en zich bedreigd voelend, hun zakken volstoppen.
Umberto Eco schrijft dat het "onze plicht is" om fascisme-neigingen te herkennen, elke dag, in elk deel van de wereld.
Wat rechts Nederland schrijft over hoe de mainstream-pers Baudet deoordeelt, namelijk dat Baudet steeds de fascisme-hoek ingedrukt wordt, dat ziet Asha ten Broeke net omgekeerd: zij signaleert hoe hij steeds weer wordt goedgepraat, en hoe hij zelf steeds weer komt met ontkenningen, het uit hun verband gerukt zijn van citaten, het verkeerd begrepen zijn, en hoe de pers dat slikt. Ze is niet kritisch over de beschrijving van "fascisme" door Umberto Eco. De neigingen tot zijn "fascisme" zijn inderdaad elke dag overal ter wereld zichtbaar en herkenbaar, terwijl zijn analyse zich beperkt tot die landen waar er een parlementair-democratische regering aan het roer staat die als zodanig functioneert, en die door het fascisme terzijde wordt geschoven, omdat de bevolking lijdt aan de onmacht van die regering om de staat op een voor zoveel mogelijk mensen aanvaardbare manier te besturen. Hij vergeet nog een aantal andere kenmerken van het fascisme te noemen die toch over- en overduidelijk zijn. Je mag hem zelfs ervan verdenken, dat hij het ontbreken daarvan in de moderne tijd gebruikt om mysterieus te zeggen dat fascisme "moeilijk te definiëren en moeilijk herkenbaar" is. Zo werkt een fascistische beweging zoals neo-nazis dat graag zouden zien: met vlaggen, marsen, massa-bijeenkomsten, uniformen, paramilitaire organisaties, zoals dat in het Turkse semi-fascisme te zien is. Een tweede onderbelicht kenmerk van fascisme is dat het absoluut intolerant en onverdraagzaam is tegenover andersdenkenden of critici. Terwijl Asha ten Broeke Baudet zelfs aanhaalt als hij zegt: "dat de vrije, tolerante samenleving in gevaar is". Een derde kenmerk van fascisme is het leiders-principe, met steeds in elke organisatie een leider die de boel regelt en wiens woord dat van een kapitein op een schip is. Behalve het royement van een aantal nieuw binnengekomen leden die het leiderschap met Baudet willen delen, kun je geen aanwijzingen vinden dat Baudet het type is van een autoritair leider. Tenslotte nog een vierde "vergeten kenmerk", namelijk het hameren op de eigen identiteit van het eigen volk, terwijl Baudet juist de veelheid van culturen verdedigt in Europa. Ja, het is waar, hij ziet die Europese culturen bedreigd, niet in de eerste plaats door de toevloed van migranten, maar door de ideologie van degenen die een EU nastreven als een superstaat, de ideologie van Coudenhove-Kalergi, die uitbreiding wil van de EU met Noordafrikaanse landen en landen als Oekraïne, mogelijk gemaakt door de ineenstorting van de Sovjet Unie. Alle satellietstaten van de USSR werden ook ijlings bij de EU ingelijfd, en sommige ervan tot de NAVO toegelaten. Bij deze ideologie passen geen referenda, en wordt de alleenzaligmakendheid van louter het parlement als wetgever gepredikt. Referenda "zijn door extreem-rechts populisme" gegijzeld, weg ermee. De ideologie van Coudenhove-Kalergi verdraagt geen cultuurverschillen, alle mensen zullen, zegt ze, het na enige strubbelingen goed met elkaar kunnen vinden, en willen dat ook. Op je werk, in je straat, tref je allerlei culturen godsdiensten en afkomsten aan, en met die mensen ga je gewoon gezellig om, lerend van elkaars culturen die je natuurlijk respecteert. Daarom zegt Eco, dat fascisme "de strijd zoekt". Het fascisme doet dat ook, maar dat wil niet zeggen dat iedereen die de strijd zoekt, fascist is. Baudet zoekt de strijd, en schimpt, net als trouwens Wilders, op regering en parlement. Fascisme! wordt er geroepen. Dan zou ik zeggen kritiek op Brussel en de EU is, als je daarnaast benadrukt dat er culturele verschillen zijn, en dat mensen niet op ideologisch bevel (leidersprincipe!) meteen vrienden van elkaar worden, meteen al fascistisch. Een door Eco onderbelicht fascisme-kenmerk was immers: absolute onverdraagzaamheid. Die onverdraagzaamheid van linkse groepen op kritiek van de EU-ideologie en kritiek op het cultuur-relativisme, is dat niet ook fascistisch dan? Natuurlijk is niet heel "links" fascistisch, maar "rechts is dat ook niet. Wat verontrustend is, is het doordenderen van de EU-trein richting superstaat, als enig toevluchtsoord voor mensen uit Afrikaanse en Aziatische landen waar echt-fascisische dictaturen aan de macht zijn of waar oorlogen het leven verzieken. We mogen hen alleen niet fascistisch noemen, want ze worden geregeerd door islamitische regeringen (godsdienst is nooit fascistisch immers en zeker de islam mag je zo niet noemen - want die lijkt er het meeste op), of marionetten die hun macht uit handen moeten geven aan clans, stammen en families die op onverdraagzame manier, volgens leiderschapsprincipes en zich bedreigd voelend, hun zakken volstoppen.
Reacties
Een reactie posten