Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordet

Volgens een goed-christelijke waarde mag je elkaar niet veroordelen. "Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordet" staat er geschreven. Toch zou een maatschappij waarin niet ge- of veroordeeld wordt, niet leefbaar zijn, daarom hebben de mensen (niet God) wetten gemaakt (met goedvinden van God). In onze democratie beoordelen kiezers politici en hun partijen door er al dan niet op te stemmen. (Eigenlijk zou je een tweede stem moeten kunnen uitbrengen op die politicus of partij, waarvan je vindt dat die perse NIET in de regering of kamer moet komen). Verder zijn er rechters die uitmaken of iemand al dan niet wetten overtreedt. Soms overtreden politici die ook, en volgt er een aanklacht, die moet wel van een belanghebbende komen, en "een kiezer" wordt niet als belanghebbende gezien. Een mede-politicus die door een andere politicus wordt beoordeeld in het openbaar, kan een negatieve beoordeling doen die anders aan een rechter is voorbehouden (die beoordeling is een strafbaar feit als hij niet waar is), dus de beoordeelde politicus stapt dan naar de rechter. Is de zaak nu rond? Nee, want de rechter (of eigenlijk het Openbaar Ministerie) oordeelt, dat deze negatieve beoordeling van een andere politicus is gedaan "in het openbaar debat" en dus mag het, een toetsing door de rechter van het waarheidsgehalte van de beoordeling is niet nodig. Dit knaagt aan mijn rechtsgevoel. Immers, het is een concurrerende mede-politicus die de opmerking maakte, en eerder hebben rechters dit juist als een zwaarwegende factor gezien, omdat het maatschappelijk effect groter zou zijn in dat geval. Wat ik ook niet plezierig vind, is dat er talloze beoordelingen en veroordelingen van politici gemaakt worden op de social media, die een misdrijf inhouden. Volgens mij komt dat doordat een kiezer juridisch niet wordt gezien als belanghebbende (en dus geen aanklacht in kan dienen), en doordat kiezers onder elkaar mogen debatteren over wie slechte en goede politici zijn, en daardoor wel eens over de schreef gaan in de goed-christelijke waarde van het niet elkaar veroordelen. Er is een discrepantie tussen enerzijds "gij zijt zelf uw hoogste rechter" (je moet met je eigen persoonlijk geweten uitmaken of je juist handelt) en anderzijds de democratie (mensen moeten hun bestuurders beoordelen, anders werkt het landsbestuur niet). Een handeling van een politicus (uitspraken zijn ook handelingen) kan strafbaar zijn, maar dan alleen als een rechter oordeelt dat die strafbaar is. En rechters zijn ook mensen met meningen, het wetboek geeft niet voor elke situatie een kant en klaar antwoord, en rechters nemen dikwijls "maatschappelijke effecten" op in hun oordeelsvorming. Zomaar een of enkele kiezers zijn geen "belanghebbenden" in juridische zin, die moeten dan maar naar de stembus gaan. Dus zijn er kiezers, die bij gebrek aan rechterlijke uitspraken, zelf maar oordelen vellen, zonder dat daar een vonnis op volgt overigens. Gelukkig maar, want een enkele keer volgt er wel een "kiezersvonnis", reden waarom bv. Geert Wilders bescherming nodig heeft en misschien straks nog wel een paar andere politici eveneens.